รักษาโรคด้วยภูมิปัญญาชาวบ้าน

รักษาเก๊าต์ด้วยน้ำเปล่าวันละลิตร

แม้โรคเก๊าต์จะไม่ร้ายแรงเท่าโรคหัวใจ  แต่เวลาโรคเก๊าต์กำเริบก็อาจทำให้ผู้ป่วยเสียฟอร์มได้  ผู้ป่วยโรคเก๊าต์ส่วนใหญ่จะเกิดอาการขัดบวมตามข้อกระดูกต่างๆ จนบางคนสวมรองเท้าหนังหุ้มส้น/ คัทชูไม่ได้  บางท่านเป็นผู้หลักผู้ใหญ่ออกงานสำคัญจำเป็นต้องใส่ถุงเท้าสวมรองเท้าแตะ  ดูไปคล้ายขุนนางญี่ปุ่นโบราณ

คุณศุภการน้องชายของผมมีประสบการณ์ทรมานจากโรคเก๊าต์นานนับสิบปี  เสียเงินค่ารักษาโรคนี้ไปมากมายก็ไม่หายขาด  เพียงแต่คุมอาการไว้ไม่ให้กำเริบ  คืออย่าให้อัตรากรด “ยูริก” ขึ้นสูงเกินกว่า ๔  บางทีออกไปกินโต๊ะจีนในงานเลี้ยงซึ่งยากที่จะพ้นรัศมีอาหารแสลงโรคเก๊าต์  ทั้งเป็ด  ไก่  เครื่องในสัตว์   ถ้าหลังอาหารและก่อนนอนไม่กินยาคุมไว้ละก็  ตื่นเช้ารุ่งขึ้นแม้บุญไม่ได้หล่นทับ  แต่ตีนก็บวมล่ะครับ

เมื่อ ๒ ปีที่แล้ว (๒๕๔๓) คุณภากร พิริปุญโญ  ผู้จัดการบริษัทเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์อยู่ซอย ๗ (อารี) ถนนพหลโยธิน  เขียนจดหมายถึงผมว่า  ตนป่วยเป็นโรคเก๊าต์  เผอิญวันหนึ่งลืมพกยาติดตัวมาขณะไปธุระต่างจังหวัด  รุ่งขึ้นตีนบวม  เดชะบุญที่พกหนังสือฝึกพลังลมปราณที่ได้รับจากผมไปด้วย  จึงอ่านและลองฝึกฯ ตามที่สอนปรากฏว่ารุ่งขึ้น  คุณภากรสามารถสวมคัทชูได้แล้ว

ปีกลาย (๒๕๔๔) แพทย์โรงพยาบาลรามาธิบดีตรวจแล้ววินิจฉัยว่า  คุณศุภการต้องผ่าตัดเปลี่ยนเส้นเลือดใหญ่ในหัวใจ  เขาก็เข้าไปนอนรอหมอชำแหละ  แต่หมอสั่งให้กลับบ้านไปเตรียมตัวมาใหม่  คือต้องลดน้ำหนักลงราวๆ ๑๐ กิโลกรัม  และหัดหายใจให้มีพลังเพื่อว่าหลังผ่าตัดคนไข้จะสามารถบ้วนเสมหะออกได้สะดวก  พอดีช่วงนั้นผมกลับจากต่างประเทศ  ผมจึงไปสอนน้องชายลดน้ำหนักด้วยการฝึกพลังลมปราณแทนการไปจ๊อกกิ้ง หรือเดินเร็วๆ  เพราะผู้ที่เป็นโรคหัวใจถึงขั้นนี้  ขืนไปออกกำลังเหนื่อยๆ อาจช็อกไปได้  การฝึกพลังลมปราณจะไม่เหนื่อยเกินกำลัง หรือบาดเจ็ดเพราะขณะฝึกฯ ก็ยืนอยู่กับที่และเคลื่อนไหวช้าๆ

อีก ๓ สัปดาห์ต่อมา  คุณศุภการก็เข้ารับการผ่าตัดหัวใจได้  โดยน้ำหนักลดลงและสภาพร่างกายเป็นที่วางใจของแพทย์

เมื่อวันตรุษจีนก่อน ผมกับน้องๆ และครอบครัวมาชุมนุมญาติกินข้าวกัน  ผมสังเกตเห็นว่าคุณศุภการกินเป็ดกินไก่และแกงจืดเครื่องในอย่างหน้าตาเฉย  ผมก็หลงภูมิใจที่ได้สอนน้องชายฝึก “พลังลมปราณ” จนพลอยทำให้เขาหายจากโรคเก๊าต์ด้วย  แต่เมื่อถามเขาว่า “โรคเก๊าต์หายแล้วเหรอ?”  น้องชายตอบว่า “หายตั้งหลายปีแล้วละ  เดี๋ยวนี้กินได้หมดทั้งเครื่องในหมู เป็ด ไก่  เพียงแต่อย่าไปท้าทายมันเกินไป  คือ  อย่ากินทุกมื้อหรืออย่ากินครั้งละมากๆ เกินเหตุเท่านั้นเอง!”

นี่เป็นข่าวดีปีใหม่จีนสำหรับครอบครัวผมที่มีน้องชายหายจากโรคเก๊าต์   เพราะเท่าที่ทราบยังไม่เคยมีใครหายขาดจากโรคเก๊าต์  ผมจึงถามเขาว่าเขากินยาดีอะไร?  ราคาเท่าไหร่?   น้องชายของผมตอบหนัาตาเฉยว่า “กินน้ำเปล่าธรรมดานี่แหละ”  ฟังแล้วก็งง  ผมจึงขอคำอธิบายรายละเอียด  เขาจึงอธิบายว่า

ผู้ป่วยโรคเก๊าต์ส่วนใหญ่ดื่มน้ำน้อย  บางคนทั้งวันไม่ได้ดื่มน้ำเลยแม้แต่หยดเดียว  แต่หลงเข้าใจว่าตนดื่มน้ำมากมายตลอดวัน  แท้ที่จริงเขาดื่มน้ำชา  กาแฟ  น้ำอัดลม  น้ำส้ม ฯลฯ  แต่ไม่ได้ดื่มน้ำ (water) แม้แต่หยดเดียว  จึงไม่มีน้ำไปช่วยทำให้กรดยูริกเจือจางลงเลย  ซ้ำร้ายอาหารที่บริโภคเข้าไปแต่ละมื้อๆ  อาจจะมีส่วนสร้าง “กรดยูริก” เพิ่มขึ้นในกระแสเลือดอีก  ดังนั้นความเจ็บป่วยจึงคงเรื้อรังต่อไปไม่รู้จักหาย

คุณศุภการจึงไม่ดื่มพวกน้ำชา  กาแฟ  น้ำอัดลม  เหล้า  เบียร์และไม่สูบบุหรี่  ตั้งหน้าตั้งตาดื่มน้ำสะอาดตามที่บัญญัติไว้ในหลักของ “สุขบัญญัติ”  และดื่มน้ำสะอาดเพิ่มเติมอีกต่างหากวันละประมาณหนึ่งลิตร  ผลปรากฏว่าหลายๆ เดือนผ่านไปเขาไปให้ตรวจเลือด  ได้ทราบว่าอัตราส่วนของกรดยูริกได้ลดลง และลดลงตามลำดับในคราวต่อๆ ไป  จนกระทั่งมีอัตราต่ำกว่าระดับ ๔  ตลอดมาหลายปีจนถึงปัจจุบัน  ขณะนี้เขาจึงกินเป็ดไก่ และเครื่องในสัตว์ได้อย่างเช่นคนปกติ  แต่…ต้องดื่มน้ำสะอาดเพิ่มขึ้นกว่าปกติอีกหน่อยใน ๒ – ๓ วัน  หลังจากกินของแสลงนั้นแล้ว

ฟังดูเป็นเรื่องที่มหัศจรรย์เหลือเชื่อ  แต่ก็เป็นเรื่องจริงอีกทั้งน้องสะใภ้อีกคนที่เคยป่วยด้วยโรคเก๊าต์เรื้อรังนานปี  บัดนี้ก็หายป่วยด้วยวิธีดื่มน้ำเปล่าตามที่คุณศุภการแนะนำเธอนั่นเอง

ไม่เชื่ออย่าลบหลู่!  ลองดื่มน้ำดูแล้วจะรู้ดี ! ดื่มเพิ่มจากที่เคยดื่มปกติอีกวันละลิตรๆ! ความดันโลหิตก็ลดลงด้วย

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s